Temperatura w komorze wyniosła -50C, trochę się wystraszyłem ale agregat miał tylko 55C a wysokie ciśnienie 8 bar.

A ile cisnienia na ssaniu bylo ? I czym mierzysz te -50 , termopara ?
Jak eksperyment to teraz wloz cos do srodka z czujnikiem temp i odpompuj. Ciekawe jaki bedzie czas schladzania.

Ciśnienie w okolicach -0,2 bar. Termoparą jak i zwykłym ds18b20 skalibrowanym błąd w granicach 0.2 C.

Termostat ustawiony na -46C (wewnętrzna ścianka komory) Sprawdzałem układ w 2 przypadkach:

- włożenie letniej wody przy ciśnieniu 1 atm: zamarzła po ok 30 minutach ( temp pow lodu -20C po tym czasie)
- wytworzenie próżni, 8 mikronów + grzałka wewnątrz z temp 600C: brak zauważalnego wpływu obciążenia na pracę układu.

Jak dla mnie to co chciałem osiągnąć na tym etapie projektu zostało zrealizowane. Za jakiś czas postaram się zbudować podobny układ jednak z zastosowaniem kapilary jak go ukończę dam znać jak z wynikami.

Dziękuję także Wszystkim za porady, wskazówki i mobilizującą krytykę.

To może ja się też wtrącę.

Jeśli ja chciałbym zamrozić szklankę wody w komorze próżniowej to zrobiłbym to tak:

W próżni parownik powietrzny nie ma sensu. Schładzanie kubatury nie ma sensu. Odbiór ciepła tylko przez bezpośredni kontakt. Umieszczanie parownika powietrznego w próżni to jak próba latania śmigłowcem w próżni

A zatem: Buduję sobie komorę próżniową. Robię w środku cylinder z blachy miedzianej. Wystarczy kawałek rury Cu o dużej średnicy. Na cylindrze nawijam rurę miedzianą jako parownik i przylutowują ją do cylindra na całej jej powierzchni by dobrze odbierała z niego ciepło. Wlewam próbkę wody do pojemnika i szczelnie zakręcam. Wciskam pojemnik z wodą do cylindra z miedzi na pastę termo-przewodzącą. Pojemnik z wodą musi być elastyczny by go nie rozsadziło przy zamarzaniu. Pasty dać na tyle grubo by ją wycisnęło przy rozszerzaniu się pojemnika i nie uszkodziło cylindra. Włączam urządzenie i odbieram ciepło z wody. Po osiągnięciu zadanej temperatury próbki układ się wyłącza. Czujka termostatu zanurzona w próbce wody.
Wydajność urządzenia musi być dobrana według ciepła zawartego w próbce wody i odpowiedniej ilości zwojów rury na cylindrze która ma je odbierać. Ilość ciepła do odebrania z danej delty temperatur wody i lodu jest łatwa do obliczenia z ich pojemności cieplnej.

Jeśli cylinder z miedzi będzie szeroki to myślę że można do niego bezpośrednio wlewać wodę i zakręcać szczelnie. Nie powinno wtedy go rozsadzić bo zamarzająca woda rozszerzy się ku górze. Pomijamy wtedy pośredników w postaci pojemnika z wodą i pasty, co zdecydowanie polepszy odbiór ciepła.

Kilka dni nie było mnie w kraju i nie siedziałem nad tym projektem. Ale po kolei. Wyłapałem kilka błędów pierwszy to sprężarka była zalewana z 2 powodów: brak syfonu oraz wymiana dyszy na mniejszą w zaworze.

Mimo wszystko - powodzenia, nie zniechęcaj się dyskusją na forum.

Zniechęcenie się i zrezygnowanie to nie rozwiązanie problemu. Nawet przez myśl mi nie przeszło aby zrezygnować. Z każdą przestudiowaną książką i wskazówkami forumowiczów będzie tylko lepiej

Uwagi ode mnie:
Kolega Drzewko naukowcem nie jest, bo wg niego temperatura spadła z -25 na -24. Wg fizyki to temperatura wzrosła z -25 do -24.
W pierwszym poście widać, że bańka od tzr jest poza układem i jest niezaizolowana. No to jak ma to dobrze działać.

Faktycznie z rozpędu źle napisałem. Bańka od zaworu jest odizolowane termicznie od otoczenia. Pierwsze zdjęcie jest takie aby było widać jak jest zamocowana bańka - spotkałem się że przy tak małej średnicy rury miedzianej montowane były bańki na godzinie 3 lub nawet 6 co jest podstawowym błędem

I uwaga trzecia: kolega drzewko musi się dokładnie i precyzyjnie określić co jest wejściem a co wyjściem z parownika. Najpierw w poście 23 podaje "tabelkę" z temperaturami, a później odwrotnie to opisuje na wykresie. Jeszcze takie zagadnienie: temperatury na wyjściu z parownika mogą być zarówno wyższe, jak i niższe niż na zasileniu (za TZR), w zależności jak wkręcone/wykręcone jest przegrzanie.
A ile tam jest metrów tego parownika? Tzn tej rurki?

Zarówno tabelka jak i wykres jest poprawny. Chyba każdy wie gdzie jest wejście a gdzie wyjście z parownika
Chyba nie do końca zrozumiałeś co miałem na myśli z tymi temperaturami. Nie idzie ustawić stałego przegrzania zawór bardzo mocno pływa pomimo wymiany dyszy na mniejszą.
Długość parownika - 16 metrów fi10

Poniżej zamieszczam wykres z pracy urządzenia. Po ok 1 godzinie sprężarka została wyłączona na 5 minut i ponownie włączona.

I co kolega osiągnął. Zmienił dyszę na mniejszą, czyli co zrobił mniej czynnika na parownik, większe obciążenie cieplne i po sprawie. Gratulacje. Wykres pięknie obrazuje pracę TXV.

Ciśnienie w okolicach -0,2 bar. Termoparą jak i zwykłym ds18b20 skalibrowanym błąd w granicach 0.2 C.

Z tego co pamiętam DS18B20 przy -10C ma już błąd pomiarowy +/- 0,5 C , przy zakresie -55C ten błąd jest +/- 1lub 2C . Nie da się tego kalibrować, można tylko magistrale przestawiać na inny zakres pomiarowy i w ten sposób ograniczać błąd . Większy zakres = większy błąd

Ciśnienie w okolicach -0,2 bar. Termoparą jak i zwykłym ds18b20 skalibrowanym błąd w granicach 0.2 C.

Z tego co pamiętam DS18B20 przy -10C ma już błąd pomiarowy +/- 0,5 C , przy zakresie -55C ten błąd jest +/- 1lub 2C . Nie da się tego kalibrować, można tylko magistrale przestawiać na inny zakres pomiarowy i w ten sposób ograniczać błąd . Większy zakres = większy błąd

Masz rację ale ja nie potrzebuję pełnego zakresu dlatego po skalibrowaniu ( ja akurat musiałem odjąć ok 0,7C od otrzymanej wartości) w przedziale między -50C a -20C błąd wynosi ok 0,2 przy wyższej temperaturze.

Fizyka to fizyka, jej nie oszukasz.